Andere bewoners
In de jaren ’50 komt Jan Habing met zijn vrouw Koba van Tellingen en kinderen er te
wonen. De kanaalgraver en rivierbaggermachinist Jan Habing woont tot dan toe, dichtbij,
in een houten barak van de stoelenmatters gebroeders Lubbert en Levert Hollander. Later
krijgen ze een huurhuis van de gemeente ‘beneden’ aan het Limietwegkanaal
aangeboden. Van november 1962 tot november 1963 wonen de beide zwagers Theo
Robben en Gerard Menke met de gezusters Van Rijswijk in het huis.
Leida Koiter, de jongste dochter van Berend met man Hendrik Muter hebben er ook nog
enige tijd in gehuisd, alvorens ook zij naar de wieke verhuizen.
Hendrik Müter voor het raam.
Hendrik Muter heeft zijn Zündapp gestald tegen de muur
van het huis (bron; mw L. Koiter-Hartmann)
Benne Koiter
De jongste zoon van Berend, Ben, in de volksmond ‘Benne’ genoemd en geboren in 1933
bewerkt later het land. Hij woont zelf aan de wieke en gebruikt de boerderij als opslag en
om er enige beesten (kalveren, pinken en koeien) te houden.
’s Morgens staat hij vroeg op, melkt eerst zijn eigen vee en gaat dan de koeienboeren uit het
dorp met zijn trekker en kar bij langs. Hij haalt de volle melkbussen op en brengt ze naar de
melkfabriek in Noord-Barge, aan de andere kant van Emmen. Menig Bargercompascumer
jongen mocht met hem mee ‘op de karre’ naar Emmen. In tussentijd doet hij het landwerk en
daarnaast is hij nog veehandelaar.
Het is voorjaar1961 en Hennie Scholte
brengt de schapen en lammeren naar
de wei. Hond ‘Johnny’ houdt hem
gezelschap. Hij staat hier op het pad,
dat naar de grens leidt ( op de kaart in
eigendom van de Gemeente
Hebelermeer). Halverwege de foto is
een horizontale streek waarneembaar.
Dit moet de Breede Sloot zijn. Rechts
is het huis van Berend Koiter, het staat
op ’t Hooge. De veenafgraving is tot
aan het huis genaderd. Links is het
huis van voorheen Jan Scholte en nu
Hinnek Zaan en helemaal links staat
de boerderij van Geert Koiter. Oudere
buurtbewoners menen dat de drie
huizen in noord-oostelijke richting
stonden in een onderlinge afstand van
ongeveer 20 meter (bron; mw A.
Schulte).
Na 1960
In de jaren ’60 worden alle boerderijen,
schuren en huizen- voor zover die er nog
staan – achter de Breede Sloot opgeruimd. Als enige in de buurt wordt het boerderijtje van Ben Koiter niet afgebroken. In latere jaren blijft het
onbewoond en raakt het in verval. Een aantal muren blijven staan, het dak is scheef gezakt en de oude gebinten worden elders gebruikt. De
dakpannen liggen rondom verstrooid en de baanderdeur is in stukken.
In ongeveer 1990 ruimt Ben de resten op, de stenen verdwijnen in de grond en op de fundering bouwt hij met ijzeren platen een schuur. Hij
houdt er paarden. Hij is inmiddels met pensioen en slijt er zijn laatste jaren.
Anno 2011 staat de schuur er nog. De bomen -vooral de eikenboom- doen herinneren aan eerdere tijden. In de boomsingel groeien tussen de
vlier, vogelkers en de berkenbomen een tweetal verwaarloosde kersenbomen. Ook de waterput, aan de straatkant en rechts bij de deur doet
bewoning in vroegere jaren vermoeden.
De ondergrond is nooit afgegraven, de schuur staat op het bovenveen. Een boer laat er in de zomer zijn paarden grazen. In de jaren tachtig
ondergaat het gebied een herinrichting-ruilverkaveling. De percelen worden breder maar
korter, zodat de eigenaar zijn twee en een halve bunder (hectare) behoudt. Het fietspad langs
de schuur wordt zomers veel gebruikt door fietsers uit de omringende dorpen. En ook
wandelaars, die de knapzakroute K-25 doen gaan eraan voorbij.
Hendrik, één van de zoons van Benne Koiter, tekende met een foto als voorbeeld een
kleurenschets van het verdwenen huis op adres Limietweg 129.
De tekening van zoon Hendrik
(bron; Benne Koiter).
Ook in de winter levert de schuur met op de achtergrond de grens
idyllische plaatjes.
De schuur in de winter van 2008
(foto; eigen).
3/3
Ga terug naar de vorige pagina
)
)
)
)
)
